मराठी जगत – Marathi Website

Menu
गगन, सदन तेजोमय तिमिर हरुन करुणाकर दे प्रकाश, देई अभय छाया तव, माया तव हेच परम पुण्यधाम वाऱ्यातुन, ताऱ्यातुन वाचले…
चांद मातला, मातला, त्याला कशी आवरू ? अंगी वणवा चेतला, मला कशी सावरू ? अशी पुनवेची निशा, चढे चांदण्याची नशा…
अरे खोप्यामधी खोपा सुगरणीचा चांगला देखा पिलासाठी तिनं झोका झाडाला टांगला पिलं निजली खोप्यात जसा झुलता बंगला तिचा पिलामधी जीव…
अवं हे गाव लई न्यारं, हितं थंड गार वारं याला गरम शिणगार सोसंना ह्याचा आधाशाचा तोरा, ह्याचा कागद हाय कोरा…
छम्‌ छम्‌ छम्‌ ….. छम्‌ छम्‌ छम्‌ छडी लागे छ्मछ्म, विद्या येई घमघम छम्‌ छम्‌ छम्‌ ….. छम्‌ छम्‌ छम्‌…
एका तळ्यात होती बदके पिले सुरेख होते कुरूप वेडे पिल्लू तयात एक कोणी न तयास घेई खेळावयास संगे सर्वांहुनी निराळे…
आला आला वारा संगे पावसाच्या धारा पाठवणी करा सया निघाल्या सासुरा नव्या नवतीचं बाई लकाकतं रूप माखलं ग ऊन जणू…